นี่ ถ้าจะเก็บรักษาเศษเสี้ยว
ของความทรงจำแล้วตั้งชื่อให้มันละก็
"สมบัติล้ำค่า" นี่แหละ เหมาะเหม็งที่สุด
ใช่ เพราะทุกส่วนในห้องหัวใจ
มันได้ถูกเติมเต็มเสียจนเอ่อล้น
ไปด้วยคืนวันที่แสนตื่นเต้นของพวกเรานั่นแหละ
ชุดนักเรียนกับรองเท้าที่แสนคุ้นเคย
กับเส้นยึกยือที่ถูกเขียนไว้บนไวท์บอร์ด
พอวันพรุ่งนี้มาถึงแล้วละก็
คงต้องทิ้งมันไว้ข้างหลังแล้วสินะ
แต่ว่านะ ได้พบแล้วล่ะ! นางฟ้าที่แสนวิเศษ
แค่เรียนจบน่ะ มันไม่ใช่จุดจบหรอก
เพราะแม้ต่อแต่นี้ไป ก็ยังเป็นเพื่อนกันนี่นา
รูปถ่ายที่เราเคยถ่ายด้วยกัน
พวงกุญแจคู่ที่เคยให้กันไว้
ไม่ว่าเมื่อไร ก็จะเปล่งประกายเสมอ
ตลอดมา รอยยิ้มที่มีให้ ขอบคุณนะ
นี่ ต้นซากุระนั่นเองก็ดูเหมือน
ถึงจะไม่เห็นว่ามันโตเร็วแค่ไหนก็เถอะ
แน่นอน เรามองเห็นท้องฟ้านั่นร่วมกัน
ไม่ว่าจะล้มลงไปสักกี่ครั้งก็ตาม
สุดท้าย เราจะยังเดินไปยังสุดทางได้อยู่ดี
ที่ปกคลุมไปทั่วระเบียงหลังเลิกเรียน
ทั้งหมดนั่น มันช่างดูนุ่มนิ่มเหลือเกิน
ถ้ามันคงอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็คงดี
แต่ว่านะ ได้สัมผัสแล้วล่ะ! นางฟ้าที่แสนน่ารัก
ที่แห่งนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป
จะยังพูดว่ากลับมาแล้วได้เสมอ
ทั้งหมดนั่นมันได้ทำให้พบกับความฝัน
บนชานชะลารถไฟ หรือบนถนนริมแม่น้ำ
แม้จะแยกจากกันไกล ก็ยังมองเห็นผืนฟ้าเดียวกัน
และยังร้องเพลงเดียวกันอยู่นะ!
แต่ว่านะ ได้พบแล้วล่ะ! นางฟ้าที่แสนวิเศษ
แค่เรียนจบน่ะ มันไม่ใช่จุดจบหรอก
เพราะแม้ต่อแต่นี้ไป ก็ยังเป็นเพื่อนกันนี่นา
ถ้าเธอบอกมาว่ารักที่สุดแล้วละก็
จะตอบกลับไปเลยว่ารักเธอยิ่งกว่าอะไร
ไม่มีอะไรที่ลืมทิ้งไว้แล้วล่ะ
เพราะต่อจากนี้ไป เราจะอยู่ด้วยกันตลอดนะ