แม้จะได้พูดคุย แต่มันก็เหมือน ยังไม่เพียงพอ
ในยามที่แสงดวงตะวันลับฟ้า ปกคลุมไปรอบเมือง
มันไม่เคยง่ายดาย อย่างที่ฉันคิดเลยสักครั้ง
พอรู้สึกถึงเรื่องนั้น เราก็ร้องไห้ไปด้วยกันแล้ว
ความรัก ความฝัน ดอกไม้ สายรุ้ง สายลม
ร่าเริงเข้าไว้เถอะ ฉันคนนี้จะคอยอยู่ข้างๆ เอง
แทนที่จะไปจมกับความผิดพลาดในวันนี้ ตอนนี้ ก้าวข้ามมันไปเถอะ
ไม่ต้องไปสับสน แค่เพียงมุ่งหน้าไปยังอนาคตที่ยังมองไม่เห็น
แล้วก้าวเดินไปข้างหน้า ตลอดไป
แม้แต่ฉันเอง ก็ยังกังวลกับอะไรหลายๆ อย่าง
แต่ไม่ว่าจะคิดเท่าไร ก็ไม่เคยเจอกับคำตอบเลยสักครั้ง...
เพียงแค่มองขึ้นไป ก็พบกับดวงดาวที่สว่างไสวเกินกว่าอะไร
ช่างสวยงามเสียจริง จนเผลอยิ้มออกมาเลย
จะรัก จะเจ็บ เมื่อวาน วันนี้ หรือพรุ่งนี้
มีความกล้าแล้วล่ะ เพราะฉันไม่ได้เดียวดายแล้วนี่นา
จะไม่ยอมแพ้ จะไม่ลังเล แล้วก้าวหนึ่งก้าวเล็กๆ ออกไป
ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ค่อยๆ ทำให้ฝันเป็นจริงไปทีล่ะนิด
แล้วเราจะพบเจอความสุข แน่นอน
อีก 5 ปี อีก 10 ปีนับจากนี้
มันจะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้างนะ...?
ถึงแม้เราจะต้องห่างกันไกลก็ตาม
ก็ขอให้เราสองยังคงมีความสุขแบบนี้ตลอดไป!!
อนาคตข้างหน้ามันรอคอยเราอยู่นะ
แม้จะแค่นิดเดียว แต่เธอก็เปล่งประกายขึ้นกว่าเมื่อวานแล้ว
ไม่ต้องไปสับสน แค่เพียงมุ่งหน้าไปยังอนาคตที่ยังมองไม่เห็น
แล้วก้าวเดินไปข้างหน้า ตลอดไป