จับมือกับเธอเดินร่วมกันมา
ที่ชายฝั่งแห่งนี้ และฝากทุกอย่างไว้กับสายลม
ท้องฟ้าก็ค่อยๆ เปลี่ยนกลับกลายเป็นสีแดง
ดวงตะวันลับฟ้า ค่อยๆ ทำให้เงาทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
ตั้งแต่ได้พบกับเธอ มีเรื่องมากมายที่เราได้เคยพูดคุย
และตั้งแต่นั้นมามันก็คืออนาคตที่ฉันคอยเฝ้าหา
"ไม่เป็นไรหรอกนะ" คำนั้นที่เธอพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม
ทำให้พรุ่งนี้ฉันเข้มแข็งพอที่จะเดินต่อ
หน้าร้อนมันได้จบลงแล้ว ฤดูกาลได้เปลี่ยนผันไป
แต่ความทรงจำอันแสนเจ็บปวด ไม่เคยหายไปไหน
น้ำตาในวันวันนั้น และมือข้างนี้ที่ฉันจับไว้อยู่
จะไม่มีวัน จะไม่มีวันที่จะปล่อยมันไป ขอสาบานไว้ที่ตรงนี้
ต้องผ่านค่ำคืนที่นอนไม่หลับมาเท่าไรแล้วนะ?
ความเป็นจริงมันได้เปลี่ยนโลกนี้ไปโดยสิ้นเชิง
จนในที่สุดก็ได้รู้สึกตัวว่าความทรงจำนั้น
มันก็สำคัญเหมือนกับอนาคตที่ตามหา
ในวันที่เหมือนกับลืมเรื่องที่เชื่อมั่นไปแล้วนั้น
ถ้าสามารถย้อนกลับไปที่วันนั้นได้อีกครั้งแล้วละก็
"ไม่เป็นไรหรอกนะ" คำๆ นี้ คราวนี้ฉันนี่แหละจะเป็นคนพูดเอง
ฉันรักเธอนะ ถ้าเป็นตอนนี้ละก็พูดได้แน่นอน
การที่เสียงนี้จะส่งไปถึงเธอมันคือความสุขของฉัน
และมันก็คือความสุขที่มากกว่าสิ่งไหนๆ
จะไม่มีวันลืมมันไปเลยล่ะ ความรู้สึกที่หาอะไรมาแทนไม่ได้นี่
หน้าร้อนมันได้จบลงแล้ว ฤดูกาลได้เปลี่ยนผันไป
แต่ความทรงจำอันแสนเจ็บปวด ไม่เคยหายไปไหน
น้ำตาในวันวันนั้น และมือข้างนี้ที่ฉันจับไว้อยู่
จะไม่มีวัน จะไม่มีวันที่จะปล่อยมันไปเด็ดขาด แม้วันพรุ่งนี้
ฉันรักเธอนะ ถ้าเป็นตอนนี้ละก็พูดได้แน่นอน
การที่เสียงนี้จะส่งไปถึงเธอมันคือความสุขของฉัน
และมันก็คือความสุขที่มากกว่าสิ่งไหนๆ
จะไม่มีวันลืมมันไปเลยล่ะ ความรู้สึกที่หาอะไรมาแทนไม่ได้นี่