ระหว่างทางกลับบ้านที่สนุกสนาน
พวกเราสองคนเดินช้ากว่าทุกคนนิดหน่อย
แต่ยังไงไม่รู้ อยู่ๆ ก็เกิดเงียบกันหมดซะอย่างนั้น
ใจมันก็เต้นรัวไม่หยุดเลยล่ะ
แต่ถ้ามันเป็นแบบตอนนี้ต่อไปละก็
ไม่พูดอะไรต่อกันเลย แล้วก็แยกย้ายกันกลับ บางที
มันรู้สึกราวกับว่าพวกเราคงไม่อาจ
กลับมาพบกันอีกได้เป็นครั้งที่สองอีกแล้ว
แม้จะเพียงการพบกันโดยบังเอิญก็เถอะ
อยากจะบอกเธอให้เธอได้รู้แบบซื่อตรง
ว่าอยากจะพบเธออีกครั้งหนึ่งนะ
จำชื่อของผมได้หรือเปล่าครับ?
ช่วยบอกชื่อของคุณหน่อยได้ไหมครับ?
อะไรกัน แบบนั้นมันน่าอายออก
ช่วยเรียกชื่อของผมหน่อยได้ไหมครับ?
ให้ผมเรียกชื่อของคุณจะได้ไหมครับ?
บางที อาจจะตกหลุมรักซะแล้วสิ
ถึงผมจะมีแค่นี้ก็เถอะ แต่ถึงอย่างนั้น...
แต่ถึงอย่างนั้นอะไรเหรอ? ให้บอกจะดีเหรอ? เร็วๆ เลย
แต่ก็มีความฝันที่ไม่แพ้ใครอยู่
มันอาจจะดูใหญ่เกินไปก็ได้นะ
ถ้าหากว่าทำได้นะ ทำได้อยู่แล้วล่ะ
เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก คือต่อจากนี้ไป
ผมขอมองดูคุณตลอดไปจะได้ไหม?
ช่วยฟังความฝันของผมได้ไหมครับ?
ตั้งแต่นี้ไป เท่าไหร่ก็ได้เลย
รู้สึกถึงฝันของผมได้ไหมครับ?
ถ้าได้มองในแววตานั้นแล้วละก็
ช่วยสนับสนุนความฝันของผมได้ไหมครับ?
เมื่อว่าเมื่อไร ก็ได้เสมอเลย
ไม่มาดูความฝันเราเป็นจริงด้วยกันหรือครับ?
ด้วยพลังแห่งการพบเจอที่แสนมหัศจรรย์นี่
เพราะฝันของผมมันทำให้เธอยิ้มออกได้
และมันเชื่อมต่อไปยังอนาคต
รอยยิ้มของเธอก็กลายมาเป็นฝันของผม
รู้สึกถึงฝันของผมได้ไหมครับ?
เมื่อว่าเมื่อไร ก็ได้เสมอเลย
ไม่มาดูความฝันเราเป็นจริงด้วยกันหรือครับ?
ความรักนั้นได้ทำให้ฝันเป็นจริง
ความรักนั้นได้ทำให้ฝันเป็นจริง