ในวันที่แก้มของเราถูกย้อมไปด้วยสีแดงนั้นพวกเราก็
ไม่อาจลืมตามองดูดวงตะวันที่ค่อยๆ ตกดินนั่นได้เลย
คงช่วยไม่ได้หรอกที่จะรู้สึกเศร้าน่ะ
มือนี้มันอาบแสงตะวันซะจนชุ่มเลย
คงเลี่ยงไม่ได้หรอกถ้ามันจะเจิดจ้าขนาดนั้น
ทำได้แค่เดินกลับไปพร้อมกับความเสียดาย
ราวกับกำลังลับขอบฟ้าเลย สีแดงที่สาดส่องออกมานั่น
อุตส่าห์จะได้รักตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเรื่องแล้วแท้ๆ
แต่ดวงตะวันที่กำลังลับฟ้านั่น ก็ทำให้ลืมตาไม่ขึ้นซะอย่างนั้น
ในยามเย็นที่แสนเงียบงันนี่
คงช่วยไม่ได้หรอกที่จะรู้สึกเศร้าน่ะ
ก็มือนี้มันไปสัมผัสแสงตะวันมาแล้วไง
เหมือนกับมันเดือดแล้วก็กำลังไหม้อยู่เลย
จนปลายนิ้วนี่มันไหม้ไปจนหมดแล้ว
เป็นเหมือนกับองุ่นที่อยู่สูงบนยอดนั่น
มันเอื้อมไปไม่ถึงสักที จนล้มเลิกไป
นี่ฉันกำลังมีความรักอยู่หรือเปล่านะ
เหมือนกับดวงตะวันในวันนั้น
กำลังจะลับขอบฟ้าไปแท้ๆ ถ้าจะไม่มีเหตุผลแล้วล่ะก็
ในวันที่แก้มของเราถูกย้อมไปด้วยสีแดงนั้น
ถ้าดวงตะวันที่ค่อยๆ ตกดินนั่นมันส่องสว่างไปยังทางเดินของเราแล้วล่ะก็
อุตส่าห์จะได้รักตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเรื่องแล้วแท้ๆ
ก็ได้เห็นเธอที่กำลังเขินอยู่ใต้ดวงตะวันที่กำลังลับฟ้า
ในยามเย็นที่แสนเงียบงันนี่
พวกเราก็ไม่อาจลืมตามองดูได้เลย