ความเจ็บปวดที่อยู่ข้างในจิตใจนี้
ทุกคำพูดทั้งหมดบนโลกใบนี้
ลองหาดูแล้วก็ไม่เจอมันสักที
ใบหน้าด้านข้างของเขาคนนั้น
ที่ฉันคอยแอบมองมันผ่านช่องว่างชั้นหนังสือ
ความรักของฉันนั้น ไม่ว่าเมื่อไรก็ไม่เคยพบเแสงสว่าง
มันเหมือนกับมีกลิ่นลึกลับกับหน้าสือคั่นอยู่
ควรจะต้องหลับตาจังหวะไหนดี?
สำหรับผู้หญิงแล้วนั้น (สำหรับผู้หญิงแล้วนั้น)
จะต้องรออยู่เฉยๆ อย่างเดียวงั้นเหรอ?
ทุกครั้งที่รู้สึกชอบใครขึ้นมา
ทำไมต้องอยากให้เขารู้กันนะ?
ทั้งๆ ที่ไม่มีความกล้าที่จะฟังคำตอบนั้นแท้ๆ
แต่ก็ช่วยรู้สึกถึงตัวตนของฉันทีนะ
ก็รู้สึกเหมือนว่าจะต้องได้พบเขาแน่
ก็บ่ายๆ ที่อากาศแบบนี้ มีแค่ห้องสมุดเท่านั้นแหละ
ที่จะนั่งเหงาๆ อยู่คนเดียวได้
มันจะโรแมนติกขึ้นมาหรือเปล่านะ?
สำหรับผู้ชายแล้วนั้น (สำหรับผู้ชายแล้วนั้น)
จะไม่เป็นฝ่ายชวนสักหน่อยเหรอ?
ควรจะต้องหลับตาจังหวะไหนดี?
สำหรับผู้หญิงแล้วนั้น (สำหรับผู้หญิงแล้วนั้น)
จะต้องรออยู่เฉยๆ อย่างเดียวงั้นเหรอ?