แค่พูดคนเดียวน่ะ เรื่องมันน่าอาย อย่าถามเลยนะ
เกี่ยวกับเธอน่ะแหละ แต่เรื่องหลังจากนั้น ไม่บอกหรอกนะ
มันน่าอายออก เหมือนกับการติดกระดุมเสื้อผิดน่ะแหละ
เรื่องเดิมยังไม่คลาย กลับกลายเป็นยุ่งยากเสียยิ่งกว่าเดิม
ความรู้สึกที่อยากจะบอก วันนี้เองก็
ก่อนที่จะได้กลายออกมาเป็นคำพูด กลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดไปซะได้
และฉันกลับถอนหายใจ พร้อมกับกลืนมันลงไป กลับหวานอมขมซะงั้น...
ฉันเองก็ กำลังตามหามันอยู่นะ
รอยยิ้มของเธอ กำลังตามหามันอยู่นะ
ระหว่างที่ยังไม่รู้สึกตัวนี่ ส่วนเหตุผลนั้น ยังบอกไม่ได้หรอก
พออยู่คนเดียว ก็อยากจะพบกับเธอนะ
ไม่ว่าอยู่กับใคร ก็อยากจะพบกับเธอนะ
เพียงแค่คำๆ เดียว นี่ ควรทำยังไงดี Ah
พูดมันออกไปไม่ได้คำๆ นั้น พูดมันออกไปไม่ได้ความรู้สึกนี้ Ah
ทั้งที่อยากให้เธอรู้ตัวเร็วๆ แท้ๆ
มีอยู่เป็น 1000 ชิ้น กับตัวเลือกที่เป็นเหมือนกับจิ๊กซอร์นี่
พลังแห่งจินตนาการ มันไปรบกวนพลังแห่งการตัดสินใจไปซะแล้ว
ความรู้สึกที่คว้ามันมาไม่ได้ วันนี้เองก็
ทำหน้าไม่น่ารักให้เห็น เกลียดตัวเอง+รู้สึกเสียดาย
แล้วพูดคำว่า "ขอโทษนะ" ที่เก็บมันไว้ออกมา ช่างห่างไกลเหลือเกิน...
แค่กระซิบข้างๆ หู ก็ได้ยินมันแล้วนะ
มีเพียงเสียงของเธอ ที่ได้ยินอยู่แล้วนะ
แค่เวลาปกติ ทำเป็นไม่รู้สึก อยู่ก็แค่นั้นเอง
แค่มีเธออยู่ข้างๆ ก็ดีใจขึ้นมาแล้วนะ
เวลาที่อยู่ห่างกัน ก็รู้สึกเหงาขึ้นมาเลย
เป็นเรื่องง่ายๆ แต่ควรทำไงดีล่ะ Ah
พูดมันออกไปไม่ได้คำๆ นั้น พูดมันออกไปไม่ได้ความรู้สึกนี้ Ah
อยากจะซื่อตรงมากกว่านี้จังเลย
ราวกับกำลังร้องไห้อยู่เลย ท้องฟ้าสีครามนั่น...
หยดน้ำบนแก้มนั่น คงเป็นฝนล่ะสินะ...
จิตใจที่เอาแต่กังวล ก็เหมือนกับการหุบร่มเอาไว้
เก็บซ่อนทุกสิ่งทุกอย่าง เอาไว้ตัวคนเดียว
กับเธอแล้วนั้น ตลอดมาแล้วฉัน Ah
ฉันเองก็ กำลังตามหามันอยู่นะ
รอยยิ้มของเธอ กำลังตามหามันอยู่นะ
ระหว่างที่ยังไม่รู้สึกตัวนี่ ส่วนเหตุผลนั้น ยังบอกไม่ได้หรอก
พออยู่คนเดียว ก็อยากจะพบกับเธอนะ
ไม่ว่าอยู่กับใคร ก็อยากจะพบกับเธอนะ
เพียงแค่คำๆ เดียว นี่ ควรทำยังไงดี Ah
พูดมันออกไปไม่ได้คำๆ นั้น พูดมันออกไปไม่ได้ความรู้สึกนี้ Ah
ทั้งที่อยากให้เธอรู้ตัวเร็วๆ แท้ๆ