เรื่องราวของฉันและเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
ในความทรงจำที่แสนห่างไกล ฉันไม่เคยลืมเลือน
ภาพเงาอันแสนระยิบระยับที่กำลังวิ่งอยู่นั้นเลยสักครั้ง ตลอดมา
ฉันไม่เคยรู้สึกถึง ปลายทางของสายตาเธอ
มัวแต่ปล่อยให้ความคิดเห็นแก่ตัว มันหลั่งไหลออกมา
ความรู้สึกนี้ ว่าแล้วเชียว ถึงจะมองไม่เห็นแต่มันก็หนักอึ้ง
และก็ค่อยๆ เลือนลางหายไปช้าๆ
จับมือไปด้วยกันกับเธออีกครั้ง
มาฝันร่วมกันกับฉันอีกครั้ง
อาจจะมีแต่รอยแผลแต่ก็ช่วยโอบกอดตอนนี้ไว้ที
ทำให้วันพรุ่งนี้ที่มันยังไม่เบ่งบาน
เบ่งบานออกมาเถอะนะ ที่ใกล้ๆ กับเธอนี่
คืนวันที่ฉัน เดินไปบนถนนเส้นเดียวกับเธอ
เธอก็คงจะนึกถึงวันเหล่านั้นไม่ออกแล้วใช่ไหมล่ะ แน่นอนเลย
เรื่องราวเก่าๆ ที่มันยังคาราคาซัง
มันถูกรวมเข้ากับวันวานที่มืดมัว จนทับถมกันไปหมด
ใจจริงของฉัน ว่าแล้วเชียว
ถ้าเอาแต่รอคงส่งไปไม่ถึงหรอก
ด้วยเสียงนี้แหละ ช่วยส่งไปถึงที
จับมือไปด้วยกันกับเธออีกครั้ง
มาฝันร่วมกันกับฉันอีกครั้ง
คำพูดที่มันคอยทับถมไปมาช่วยโอบกอดมันที
ทำให้วันพรุ่งนี้ที่มันยังไม่เบ่งบาน
เบ่งบานออกมาเถอะนะ ฉันจะคอยอยู่ข้างๆ เอง
ให้ความอบอุ่นนี้คงอยู่ตลอดไป
เป็นครั้งแรกที่ฉันนั้นรู้สึกตัว
ว่าเคยได้สูญเสียความรู้สึกนี้ไป
ในช่วงเวลาที่มันไม่มีอะไรแน่นอนนี้
เข็มมันไม่เคยที่จะเดินกลับมาอยู่แล้ว
เพราะงั้นก็จะมอง ไปที่ปลายทาง
มีฝันด้วยกันสองคนอีกครั้ง
ยิ้มไปด้วยกันสองคนอีกครั้ง
ถึงวันพรุ่งนี้จะยังไม่เรียบร้อยดี
จับมือไปด้วยกันกับเธออีกครั้ง
มาฝันร่วมกันกับฉันอีกครั้ง
คำตอบที่เราหามันจนพบนั่นช่วยกอดมันไว้ที
ทำให้วันพรุ่งนี้ที่มันยังไม่เบ่งบาน
เบ่งบานออกมาเถอะนะ ที่ใกล้ๆ กับเธอนี่