ความจริงอันแสนโหดร้าย จนหายใจไม่ออก
ชีวิตในแต่ล่ะวัน ที่หนีไปไหนไม่ได้
ที่สีแยกนั่น ที่ฉันกำลังมองหาที่ไป
แค่หนึ่งก้าว ถ้าข้ามผ่านมันไปได้ละก็...
ที่กำลังเดินไปข้างหน้านี่ คาดหวังกับใครมากไปหรือเปล่า?
ฉันลองสัมผัสไปที่เธอ เพื่อให้แน่ใจ
ทั้งตัวเองที่อยากจะเป็น ทั้งตัวเองที่เป็นไม่ได้
ก็จะกลายเป็นพลัง ให้มีชีวิตอยู่ต่อไป
ค่ำคืนที่จะไม่ผ่านพ้นไป มันไม่มี ไม่มีหรอก
เพราะงั้นแหละ เธอก็ช่วยพูด "หลับฝันดี" ที
แสงสว่างแห่งยามเช้า ยามเช้า กำลังนำทางให้เราอยู่นะ
ไม่ว่าจะสับสน หรือกังวล ในมือข้างนี้
แค่หลับตาลง ก็จะมองเห็นอนาคต
ที่กำลังโหมกระหน่ำ ที่นอกหน้าต่างบานนั้น
ทางหนีที่เต็มไปหมดนั่น จะไม่นำพา
พอนับ 3 แล้วละก็ มันจะหายไปหรือเปล่านะ?
ฉันลองสัมผัสไปที่เธอ เพื่อถามมันอีกครั้ง
ทั้งตัวเองที่อยากจะเป็น ทั้งตัวเองที่เป็นไม่ได้
เมื่อถึงเวลาที่ต้องยอมแบกรับมันแล้ว
ก็จะกลายเป็นพลัง และทำให้เข้มแข็งขึ้นอีก
รอยแผลที่ไม่มีวันหายน่ะ มันไม่มี ไม่มีหรอก
เพราะงั้นแหละ เธอก็ช่วยพูด "หลับฝันดี" ที
แสงของดวงเดือน ดวงเดือน กำลังโอบกอดเราอย่างอ่อนโยน
ทั้งความเศร้า ทั้งความสุข ในมือข้างนี้
แค่หลับตาลง ก็จะมองเห็นอนาคต
มันเหมือนกับ เชื่อมั่นบางสิ่งขึ้นมา
ต้องรู้ทุกอย่างอยู่แล้วแน่นอนเลย
ค่ำคืนที่จะไม่ผ่านพ้นไป มันไม่มี ไม่มีหรอก
เพราะงั้นแหละ ฉันจะบอกเธอว่า "หลับฝันดีนะ"
แสงสว่างแห่งยามเช้า ยามเช้า กำลังนำทางไปสู่วันพรุ่งนี้
ไม่ว่าจะสับสน หรือกังวล ในมือข้างนี้
หลับฝันดีนะ ก็จะมองเห็นอนาคต