สั่นระฆังแห่งอิสรภาพนั่นซะ มุ่งตามเสียงหัวใจของตัวเองไป
ไม่ต้องกลัวความเดียวดายนี่แหละ เห็นไหม แค่ความกล้านำทาง
-ก็ปรับเปลี่ยนมุมมองแล้ว-
แต่ถึงแม้ว่าจะต้องสูญเสียทุกๆ อย่างไป ก็จงมุ่งหน้าต่อไปบนเส้นทางที่ไร้เส้นทาง
ปลดปล่อยความเร่าร้อนในใจออกมาเถอะ
เสียงเพลงแห่งรักที่ฮัมมันออกมา ติดอยู่ในใจนี้ไม่เคยหาย
แต่ตอนนี้ ขอแค่เพียงมุ่งหน้าตรงไป ด้วยใจดวงนั้นก็พอแล้ว
ความรู้สึกรักใครสักคน ทุกๆ ครั้งที่ติดสินใจทิ้งมันไปแต่ล่ะที
ลำแสงที่ฉันเฝ้ารอคอยนั่น ก็ไกลออกไปทุกที
ถูกคนอื่นตัดสินตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ วันพรุ่งนี้ที่เคยมีก็หายไป
ท่ามกลางความมืดที่มืดมนทุกด้าน เฝ้าอธิษฐานต่อไปอย่างไม่รู้จบ
ข้ามผ่านทุกความขัดแย้งนั่นไป เติมเต็มทุกสิ่งด้วยรักนิรันดร์นี้
ที่ก้นบึ้งของเหวลึกนี่ ใช่แล้ว ในสักวันเช้าวันใหม่จะต้องมาถึงแน่
ถ้าหากว่าแค่รักตัวเองยังทำไม่ได้ ก็คงไม่อาจจะรักใครได้หรอก
จงเชื่อมั่นในความอบอุ่นที่รู้สึกอยู่สิ
คำสัญญาที่อีกฟากของท้องฟ้าแห่งความเศร้าเลือนหายไปแล้ว
จดจำแต่ข้อคิดที่ผ่านมา แล้วก้าวเดินต่อไป
เข้มแข็งและสวยงาม เป็นดั่งดอกไม้ที่เบ่งบานสะพรั่งตลอดกาล
การยกโทษให้ก็คือการถูกยกโทษคืน รวมความรู้สึกเป็นหนึ่งและทำให้โลกใบนี้เปลี่ยนไป
ทิ้งความแค้นที่ไม่มีความหมายไปซะ มองทุกสิ่งทุกอย่างด้วยใจที่มี
อนาคตมันจะคอยจูงมือไป พบกับอะไรใหม่ที่ไม่เคยพบเจอ
-เป็นการปรับเปลี่ยนมุมมอง-
และจากนั้นได้รู้จักกับรักแท้เข้าละก็ ก็จะมีรอยยิ้มขึ้นมาแน่นอนใช่ไหมล่ะ
เชื่อมต่อความฝันสู่กันและกัน
คนเรานั้น ทำไม ถึงต้องเกิดมานะ?
คนเรานั้น ทำไม ถึงต้องทนทุกข์กัน?
คนเรานั้น ทำไม ถึงต้องทะเลาะกันด้วย?
ข้ามผ่านทุกความขัดแย้งนั่นไป เติมเต็มทุกสิ่งด้วยรักนิรันดร์นี้
ที่ก้นบึ้งของเหวลึกนี่ ใช่แล้ว ในสักวันเช้าวันใหม่จะต้องมาถึงแน่
ถ้าหากว่าแค่รักตัวเองยังทำไม่ได้ ก็คงไม่อาจจะรักใครได้หรอก
จงเชื่อมั่นในความอบอุ่นที่รู้สึกอยู่สิ