สายฝนสีน้ำตากำลังตกอยู่ ข้างในใจนี้เบาๆ
แต่เธอก็ได้สร้างสายรุ้งขึ้นให้ เป็นราวกับดวงตะวันเลยล่ะ
ถูกเธอช่วยเอาไว้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ไม่ทันใดก็มากกว่าใครๆ
กลายเป็นคนสำคัญและคอยคิดถึงขึ้นมาเลย
แต่พักหลังมานี้ รอยยิ้มนั้นของเธอ
ทำไมมันจึงได้หม่นหมองแบบนั่นล่ะ?
ขอฟังความรู้สึกที่พูดออกมาไม่ได้นั่นทีนะ
ในคืนไหนที่เธอนั้นนอนไม่หลับ
ก็อยากเป็นดวงเดือนที่ส่องสว่างอย่างอ่อนโยนให้
เฝ้าอธิษฐาน ส่องสว่างนำทางในยามที่สับสนให้เธอ
ตามหาสิ่งที่เรียกว่า แสงแห่งรัก
เศษเสี้ยวของความรัก ที่เวียนวนมาอย่างเจ็บปวด
ที่อีกฟากของฟ้ายามค่ำคืนนี้
แม้จะเป็นเรื่องที่ผ่านไปไม่ได้ดีเท่าไร ก็ไขว่คว้ามันเป็นโอกาสครั้งหนึ่งไว้เถอะ
ทุกครั้งที่ก้าวข้าม กำแพงพวกนั้นไป ก็จะเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ นะ
ทางเดินที่ทอดยาวไปยังอนาคต
แม้มันจะสูงชันก็ตาม แต่ที่ปลายทางนั่น
มีทิวทัศน์ที่กว้างใหญ่ไม่สิ้นสุดรอคอยอยู่
ในคืนไหนที่เธอคิดฟุ้งซ่านไม่หยุด
ก็อยากจะเป็นดวงเดือนที่คอยเยียวยาความเจ็บปวดให้
เฝ้าอธิษฐาน ให้รอยแผลในอดีตทั้งหมดมันจางหายไป
ดวงเดือนที่ได้อาบแสงดวงตะวัน
มันส่องประกายเพียงใด พวกเราเองก็เป็นแบบนั้นแหละ
ไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้วนะ
ในคืนไหนที่เธอนั้นนอนไม่หลับ
ก็อยากเป็นดวงเดือนที่ส่องสว่างอย่างอ่อนโยนให้
เฝ้าอธิษฐาน ส่องสว่างนำทางในยามที่สับสนให้เธอ
ท่ามกลางแสงสว่างที่เรียกว่ารัก
จะกลายเป็นดาวตก ที่เก็บเศษเสี้ยวแห่งความหวังไว้
และมุ่งไปสู่วันพรุ่งนี้ของสองเรา