วันพรุ่งนี้ จะรักเธอมากกว่าวันนี้แน่นอน
ความรู้สึกมากมายนี่ มันหยุดไว้ไม่อยู่แล้ว
แต่ทั้งๆ ที่รักเธอมากมายขนาดนี้
คืนวันที่เธอมอบให้มันมีมากขึ้นเรื่อยๆ
วันเวลาที่ได้ใช้ร่วมกัน ก็ได้ฝาก "รอยเท้า" ของเราสองไว้
แต่การที่เราสองได้มาพบกันนั้น
มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ? หรือมันเป็นโชคชะตา?
แต่การได้มาพบพานกับเธอ นี่แหละคือ "ปาฏิหาริย์"
ก็กลับกลายเป็นรูปร่างแห่งรักนิรันดร์
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะขออยู่เคียงข้าง
แต่แค่คำว่า "ขอบคุณนะ" หรือ "ฉันรักเธอ"
นั้นมันอาจจะยังไม่เพียงพอ
ทุกครั้งที่เธอใช้ฝ่ามือขวาข้างนั้น
จับมาที่ฝ่ามือซ้ายของฉันเบาๆ
แล้วค่อยๆ กุมมันไว้เพียงแค่นั้น
ก็รู้สึกถึงรักที่มีให้กันแล้ว
ที่เราหามันเจอ และค่อยๆ รวมกันเป็น "รอยเท้า" ทิ้งไว้
มันอาจเป็นแค่เรื่องเล็กๆ บนโลกที่กว้างใหญ่
แต่การได้มาพบพาน นี่แหละคือ "ปาฏิหาริย์"
แม้จะเป็นวันที่แสนยากเย็น
แค่มีเราสองมันก็สดใสแล้ว!
จะทำตัวเข้มแข็งหรือว่ารู้สึกเหงาใจ
ฉันน่ะขอแค่มีเธออยู่ข้างๆ
ก็จะยังเป็นฉันคนเดิมๆ เสมอ
ดังนั้นช่วยอยู่ข้างๆ ตลอดไปที
ทางกลับบ้านที่เราสองคอยหยอกล้อกัน
มันก็เป็นวันเวลาที่แสนสำคัญของเราเหมือนกัน
วินาทีที่บอกไปว่า "ความรู้สึกนี้ช่วยส่งไปถึงที!!!"
ก็ได้เห็นสีหน้าของเธอแบบนั้นครั้งแรก
หัวใจของเราก็เอิบอิ่มไปด้วยรัก
นับต่อแต่นี้ไปไม่ว่าจะกี่สิบปี
ก็ขอให้เป็นแบบนี้เรื่อยไปจนถึงอนาคต
และถึงแม้ว่าเรานั้น จะมองไม่เห็นอนาคตแล้วก็ตาม
ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ยัง...
ก็กลับกลายเป็นรูปร่างแห่งรักนิรันดร์
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะขออยู่เคียงข้าง
แต่แค่คำว่า "ขอบคุณนะ" หรือ "ฉันรักเธอ"
นั้นมันอาจจะยังไม่เพียงพอ
แม้จะเป็นวันที่แสนยากเย็น
แค่มีเราสองมันก็สดใสแล้ว!
ไม่ว่าจะความสุขหรือความเศร้า
ก็จะแบ่งปันทุกอย่างไปด้วยกัน
เพราะว่ามีเธออยู่เคียงข้าง
มันจึงยังมีฉันอยู่ตรงนี้!
ดังนั้นช่วยอยู่ข้างๆ ตลอดไปที
วันพรุ่งนี้ จะยิ้มมากกว่าวันนี้แน่นอน
แค่มีเธออยู่ข้างๆ ก็คิดแบบนั้นแล้วล่ะ
จะสิบปี จะร้อยปี หรือว่าพันปี ก็ผ่านมันไปด้วยกันเถอะนะ