อีกไม่นานนาฬิกาก็จะหมุนไปที่ 6 โมงเย็น
อีกไม่นานที่ตรงนั้นก็มีดวงดาวพร่างพราว
ฉันก็จะเดินกลับบ้านอยู่ในเงามืดนี้
ขอแค่ให้กลมกลืนไปกับค่ำคืนนี้
แต่ไม่ว่าจะมองหามันสักเท่าไร
ก็จะมีเพียงดาวหนึ่งดวงนั้น
ที่อยู่ห่างออกไปไม่รู้ตั้งกี่ร้อยล้านปีแสง
แต่กลับส่องสว่างมากมายเพียงนั้น
ดีจังนะ ก็เธอน่ะเป็นที่รักของทุกๆ คน
"ไม่ใช่หรอก ก็ฉันน่ะมันตัวคนเดียวตลอดมา"
ถ้าหากว่าฉันได้รวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
เป็นคำขอเพียงชั่วขณะ ในค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า
ทั้งส่องสว่าง และระยิบระยับ ส่งสัญญาณสั่นไหวนี้ไป
ถ้าหากว่าฉันได้รวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
หากมองขึ้นไปบนฟ้า ราวกับนิ้วมือที่คอยทิ่มแทง
เส้นที่ผูกกันไว้อยู่นั่น อย่าแก้มันออกเลยนะ
ไม่ว่าตัวฉันนั้นจะแพรวพราวเท่าใดก็ตาม
อีกไม่นานนาฬิกาก็จะหมุนไปที่ 2 ทุ่ม
ท้องฟ้าคืนนี้ก็จะเต็มไปด้วยดวงดาว
และไม่ว่าจะห่างกันไกลออกไปสักกี่ร้อยล้านปีแสง
ก็ราวกับว่าไม่เคยมีระยะทางนั้นเลย
ดวงเดือนนั้นช่างงดงาม แต่ที่รู้สึกว่าน้ำตามันเริ่มไหลริน
ก็เพราะวันใดสักวันหนึ่ง วันที่เราต้องแยกจากจะต้องมาถึง
ถ้าหากว่าฉันได้รวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
คำพูดมากมายมันก็หลั่งไหลราวกับเป็นดาวหาง
ภาพติดตาที่กำลังจะหายไป มันก็คือปริซึมยามค่ำคืน
ถ้าหากว่าฉันได้รวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
ความปรารถนาอันแรงกล้านี้ ถ้ามันส่งไปถึงใครสักคนแล้วล่ะก็
จะมีอะไรเปลี่ยนไปไหมนะ กับคนที่เป็นราวกับ
ห้วงลึกแห่งค่ำคืน แบบฉันคนนี้
ที่ดินแดนสุดแสนไกล เราก็ได้พบพานกันจนได้
เพราะผลกรรมไง ที่ทำให้เราต้องพบพานกันเรื่อยไป
ในช่องว่างระหว่างกลุ่มเมฆนี่
ถ้าหากว่าฉันได้รวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
จะขยายค่ำคืนนี้ วาดภาพเพ้อฝันออกมา
แม้จะไม่ใช่จันทร์เต็มดวงที่ส่องสว่างค่ำคืนที่มืดมิดนี้ก็ตาม
เพราะงั้นแหละฉันก็อยากจะรวมตัวกับเธอแล้วกลายเป็นกลุ่มดาว
ที่ส่องสว่างราวกับสาดแสงหลากสีสัน
เส้นที่ผูกกันไว้อยู่นั่น จะไม่ถูกแก้ออกไปหรอกนะ
ไม่ว่าตัวเธอนั้นจะแพรวพราวเท่าใดก็ตาม