แชร์เนื้อหา

[แปลไทย] Wasurete Yaranai - kessoku band

Bocchi the Rock!ぼっち・ざ・ろっく!結束バンド Hasegawa Ikumi kessoku band เนื้อเพลง Lyrics แปลไทย

[แปลไทย] Wasurete Yaranai - kessoku band

kessoku band (結束バンド) · 30 ธันวาคม 2023 · 712 views

Wasurete Yaranai

Wasurete Yaranai

kessoku band (結束バンド)

ชื่อเพลง忘れてやらない · ไม่มีวันลืมแน่นอน

ศิลปินkessoku band (結束バンド)

อัลบั้มkessoku band

เนื้อร้องZAQ

ทำนองYoshioka Daichi

เรียบเรียงMitsui Ritsuo

▶

วิดีโอ

[แปลไทย] Wasurete Yaranai - kessoku band

[แปลไทย] Wasurete Yaranai - kessoku band

♬

เนื้อเพลง

16px

ぜんぶ天気のせいでいいよ

この気まずさも倦怠感も

太陽は隠れながら知らんぷり

ガタゴト揺れる満員電車

すれ違うのは準急列車

輪郭のない雲の表情を探してみる

「作者の気持ちを答えなさい」

いったいなにが正解なんだい？

予定調和のシナリオ踏み抜いて

青い春なんてもんは

僕には似合わないんだ

それでも知ってるから一度しかない瞬間は

儚さを孕んでる

絶対忘れやらないよ

いつか死ぬまで何回だって

こんなこともあったって笑ってやんのさ

狭い教室真空状態

少年たちは青春全開

キリトリ線で区切れた僕の世界

嫌いな僕の劣等感と

他人と違う優越感と

せめぎあう絶妙な感情

いったいなにやってんだ

「わかるわかる、同じ気持ちさ」

ホントにそう思っていますか？

たじろぐ僕の気も知らないで

誰かが始める今日は

僕には終わりの今日さ

繰り返す足踏みに未来からの呼び声が

響いてる「進めよ」と

運命や奇跡なんてものは

きっと僕にはもったいないや

なんとなくの一歩を踏み出すだけさ

オトナほどクサってもいなくて

コドモほど天才じゃないが

僕は今人生の中間だ

風においてかれそうで

必死に喰らいついてる

いつもの鐘の音も窓際に積んだ埃も

教室の匂いだって

絶対忘れやらないよ

いつか死ぬまで何回だって

こんなこともあったって笑ってやんのさ

ญี่ปุ่น

โรมาจิ

ไทย

ぜんぶ天気のせいでいいよ

この気まずさも倦怠感も

太陽は隠れながら知らんぷり

ガタゴト揺れる満員電車

すれ違うのは準急列車

輪郭のない雲の表情を探してみる

「作者の気持ちを答えなさい」

いったいなにが正解なんだい？

予定調和のシナリオ踏み抜いて

青い春なんてもんは

僕には似合わないんだ

それでも知ってるから一度しかない瞬間は

儚さを孕んでる

絶対忘れやらないよ

いつか死ぬまで何回だって

こんなこともあったって笑ってやんのさ

狭い教室真空状態

少年たちは青春全開

キリトリ線で区切れた僕の世界

嫌いな僕の劣等感と

他人と違う優越感と

せめぎあう絶妙な感情

いったいなにやってんだ

「わかるわかる、同じ気持ちさ」

ホントにそう思っていますか？

たじろぐ僕の気も知らないで

誰かが始める今日は

僕には終わりの今日さ

繰り返す足踏みに未来からの呼び声が

響いてる「進めよ」と

運命や奇跡なんてものは

きっと僕にはもったいないや

なんとなくの一歩を踏み出すだけさ

オトナほどクサってもいなくて

コドモほど天才じゃないが

僕は今人生の中間だ

風においてかれそうで

必死に喰らいついてる

いつもの鐘の音も窓際に積んだ埃も

教室の匂いだって

絶対忘れやらないよ

いつか死ぬまで何回だって

こんなこともあったって笑ってやんのさ

zenbu tenki no sei de ii yo

kono kimazusa mo kentai kan mo

taiyou wa kakure nagara shiranpuri

gatagoto yureru manin densha

surechigau no wa junkyu ressha

rinkaku no nai kumo no hyoujou wo sagashite miru

"sakusha no kimochi wo kotaenasai"

ittai nani ga seikai nandai?

yotei chouwa no shinario fuminuite

aoi haru nante mon wa

boku ni wa niawanain da

soredemo shitteru kara ichido shika nai shunkan wa

hakanasa wo haranderu

zettai wasure yaranai yo

itsuka shinu made nankai datte

konna koto mo attatte waratte yanno sa

semai kyoushitsu shinkuu joutai

shounen tachi wa seishun zenkai

kiritori sen de kugireta boku no sekai

kirai na boku no rettoukan to

tanin to chigau yuuetsukan to

semegiau zetsumyou na kanjou

ittai nani yatten da

"wakaru wakaru, onaji kimochi sa"

honto ni sou omotte imasu ka?

tajirogu boku no ki mo shiranai de

dareka ga hajimeru kyou wa

boku ni wa owari no kyou sa

kurikaesu ashibumi ni mirai kara no yobigoe ga

hibiiteru "susume yo" to

unmei ya kiseki nante mono wa

kitto boku ni wa mottainai ya

nantonaku no ippo wo fumidasu dake sa

otona hodo kusatte mo inakute

kodomo hodo tensai janai ga

boku wa ima jinsei no chuukan da

kaze ni oite karesou de

hisshi ni kurai tsuiteru

itsumo no kane no ne mo madogiwa ni tsunda hokori mo

kyoushitsu no nioi datte

zettai wasure yaranai yo

itsuka shinu made nankai datte

konna koto mo attatte waratte yanno sa

จะโทษทุกอย่างกับฟ้าฝนเลยก็ได้นะ

ทั้งเรื่องความอึดอัดและความเหนื่อยล้าพวกนี้

ขนาดดวงอาทิตย์ก็ยังซ่อนทำตัวไม่รู้ไม่ชี้เลย

รถไฟฟ้าที่คนแน่นกำลังสั่นไหว

และขบวนที่วิ่งสวนมาก็คือรถไฟกึ่งด่วน

ลองมองหาใบหน้าของเมฆที่ไม่มีรูปร่างดู

"จงอธิบายความรู้สึกของผู้เขียน"

มันต้องตอบยังไงถึงจะถูกกันล่ะเนี่ย?

ข้ามผ่านขอบเขตของเรื่องราวที่คาดไว้เลย

ฤดูใบไม้ผลิสีคราม(ชีวิตวัยรุ่น)อะไรแบบนั้น

มันไม่เหมาะกับฉันเลยสักนิด

ถึงอย่างนั้นก็รู้และเข้าใจดี ว่าช่วงเวลาที่มีแค่ครั้งเดียวนั้น

มันจะก่อให้เกิดความไม่แน่นอน

แต่ฉันจะไม่มีวันลืมเลือนมันแน่

จนกว่าจะถึงวันตาย จะกี่ครั้งก็ตาม

ว่าเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น และจะหัวเราะไปกับมัน

ห้องเรียนเล็กๆ ในสภาพสุญญากาศ

และหนุ่มสาวกำลังบานสะพรั่งกันอยู่

ตรงนั้นมันมีเส้นประแบ่งโลกของฉันอยู่ด้วย

ปมด้อยของตัวเองที่เกลียดมันเหลือเกิน

กับความรู้สึกว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าคนอื่น

อารมณ์ที่ละเอียดอ่อนทั้งสองมันปะทะกันไม่หยุด

มันยังไงกัน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย

"ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ ก็รู้สึกอยู่เหมือนกัน"

นี่คิดแบบนั้นอยู่จริงๆ หรือเปล่าล่ะ?

ไม่รู้ความรู้สึกที่แท้จริงของฉันเลยแท้ๆ

วันนี้ที่ใครสักคนเพิ่งจะเริ่มต้นมันขึ้นมา

สำหรับฉันมันคือจุดจบของวันนี้แล้ว

ก้าวเดินที่แสนซ้ำซาก กลับมีเสียงเรียกจากอนาคต

สะท้อนกลับมาว่า "เดินหน้าต่อไป" อยู่

โชคชะตาหรือปาฏิหาริย์อะไรแบบนั้น

จะมอบให้ฉันมาแบบนี้ก็น่าเสียดายแย่

แต่ก็ทำได้แค่เพียงก้าวเดินต่อไปเท่านั้นแหละ

ไม่ได้น่าเหนื่อยหน่ายเท่ากับผู้ใหญ่

ไม่ได้มีพรสวรรค์เท่ากับเด็กตัวเล็กๆ

เพราะตัวฉันตอนนี้ อยู่ตรงกลางของชีวิตไง

เหมือนกับว่ากำลังจะถูกสายลมพัดไป

จนถูกความสิ้นหวังกลืนกินไปจนหมด

แต่เสียงระฆังเดิมๆ และฝุ่นที่ก่อตัวอยู่ริมหน้าต่าง

รวมทั้งกลิ่นที่คุ้นเคยของห้องเรียนนี้

ฉันจะไม่มีวันลืมเลือนมันแน่

จนกว่าจะถึงวันตาย จะกี่ครั้งก็ตาม

ว่าเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น และจะหัวเราะไปกับมัน

→

ดูเพิ่มเติม