บุคลิคแบบนั้น หรือทัศนคติเองก็ตาม ฉันน่ะไม่มีมันสักอย่าง
ตั้งแต่ที่รู้สึกถึงเรื่องนั้นก็กังวลตลอดมาเลยล่ะ
จนถึงแม้กระทั่งโกหกมันอยู่ใต้ทุกคำพูด
ไม่อาจจะเอื้อนเอ่ยสิ่งที่คิดอยู่จริงๆ ออกไปได้สักที
ตลอดไป ก็แค่ตลอดไป ที่จะไม่มีวันได้เห็นเบื้องหลังความรู้สึกนี้เลย
เดี๋ยวนะ ช่วยเขยิบไปทางขวาอีกสักนิดที!
จากตรงนี้มันมองไม่เห็นเลย
แม้แต่ดาวดวงแรกเองก็ตาม ก็ยังแค่บังเอิญส่องสว่างเลย
ช่วยอย่าพูดเลยนะ ว่าไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลยน่ะ
ที่เริ่มออกวิ่งมานี่ก็เพราะความรู้สึกที่มีให้กับเธอน่ะ
เหมือนกับมันเขียนไว้ที่ใบหน้าด้านข้างนี้ตลอดมาไงล่ะ
ฉันที่คิดว่าตัวเองอยู่ใกล้เธอมากกว่าใครๆ
ก็ยังมีคนอยู่ข้างหน้าใกล้กว่าฉันอีกเยอะแยะเลย
บางทีความใจดีที่เธอมีให้กับฉันตลอดมา
ก็คงจะมอบมันให้กับใครก็ได้ล่ะมั้งนะ
ในสักวัน ใช่ในสักวัน ก็คงถ้าไม่บอกมันออกไปก็คงจะแย่แน่ๆ
เดี๋ยวนะ ช่วยยิ้มอีกสักนิดทีสิ!
อยากจะถ่ายภาพมันเก็บเอาไว้น่ะ
งดงามเหลือเกินนะ ที่จู่ๆ เธอก็พูดมันออกมา
จะให้กลบเกลื่อนมันยังไงดี ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ
ก็ทำได้เพียงแค่ชี้นิ้วที่ยังดวงดาวที่แปรเปลี่ยนเป็นหมู่ดาว
แล้วเออออเห็นด้วยกับมันก็เท่านั้น
ในเวลาที่อยากจะร้องไห้ ในเวลาที่เจ็บปวด
มีแค่เวลานี้ที่จะพึ่งเธอได้...ทำไมล่ะ?
ก็คิดมาตลอดเลยว่ามันไม่ใช่ความรัก
ไม่สิที่จริงแล้ว แค่อยากจะคิดแบบนั้นเฉยๆ แหละ
ดวงดาวที่ส่องสว่างที่สุดน่ะมันอยู่ที่ตรงหน้านี้แล้ว
มันทั้งแข็งแกร่งและวูบวาบ เป็นแสงสว่างแบบนั้นไง
ที่เริ่มออกวิ่งมานี่ก็เพราะความรู้สึกที่มีให้กับเธอน่ะ
เหมือนกับมันเขียนไว้ที่ใบหน้าด้านข้างนี้ตลอดมาไงล่ะ
เป็นคำตอบของความรู้สึกนี้