พอลองนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ที่เป็นเหมือนเรื่องของเมื่อวาน
จะมีตัวฉันที่ซื่อตรงอยู่ข้างๆ กันเสมอเลยนะ
พอคิดว่าอะไรทำอะไรต่อไปดี ก็ยื่นมือออกไป
ก่อนที่คิดถึงเหตุผลตลอด เป็นดั่งเรือแห่งความอ่อนโยน
ที่คอยดึงฉันขึ้นมา โอบกอดฉันไว้ ทั้งหมดเลย
จนคำว่าขอบคุณมันไม่เคยที่จะเพียงพอ
ความรักที่ไร้เงื่อนไขนั่น มันสลักลึกลงไปในใจ
แม้จะเป็นคืนไหนที่ไม่อาจก้าวข้ามได้เพียงลำพัง
ก็จะนำพาฉันไปถึงอีกฝั่งได้แน่นอน
เวลาที่ผ่านเลยไป ทำให้เราเริ่มคล้ายกันมากขึ้น
เรื่องที่เข้าใจซึ่งกันและกัน ก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เลย
พอมาลองนึกเอาป่านนี้ ตลอดเลย
จะมีชีวิตสักอีกกี่ครั้ง จะร้องไห้สักอีกกี่ที
แม้จะเข้มแข็งมากกว่าเมื่อวานแล้วก็ตาม
แต่แค่ตัวคนเดียวก็เปลี่ยนแปลงมันไม่ได้หรอก
เธอทำให้ฉันที่เป็นแบบนั้นเปลี่ยนไปแล้วนะ
ทุกครั้งที่ความเหงามันคืบคลานเข้ามา
จะมีรอยยิ้มนั้นของเธอปรากฏขึ้นเสมอ
จะมีชีวิตสักอีกกี่ครั้ง จะร้องไห้สักอีกกี่ที
แม้จะเข้มแข็งมากกว่าเมื่อวานแล้วก็ตาม
แต่แค่ตัวคนเดียวก็เปลี่ยนแปลงมันไม่ได้หรอก
ที่ทำให้ฉันที่เป็นแบบนั้นเปลี่ยนไป
จนคำว่าขอบคุณมันไม่เคยที่จะเพียงพอ
ความรักที่ไร้เงื่อนไขนั่น มันสลักนึกอยู่ในใจนี้นะ
แม้จะเป็นคืนไหนที่ไม่อาจก้าวข้ามได้เพียงลำพัง
ก็จะนำพาฉันไปถึงอีกฝั่งได้แน่นอน
ก็จะนำพาฉันไปถึงอีกฝั่งได้แน่นอน