ฉันกำลังวาดภาพรอยยิ้มของเธอ ที่กำลังสดใสอยู่กลางสายลม
และมันคือพริบตาที่ฉันซื่อตรงกับตัวเอง
เกลียดตัวเองจริงๆ ที่อ่อนไหวได้กับแค่เรื่องเล็กๆ
แม้แต่เวลาที่อยากจะร้องไห้ ก็เอาแต่มองขึ้นบนฟ้า
มีบางสิ่งที่มีแต่ฉันคนนี้เท่านั้นจะทำได้
จะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด จะคอยปกป้องเธอต่อไป
ความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมาด้วยความเร็วที่หยุดไม่อยู่
ไม่อยากจะยอมแพ้ อยากจะเปล่งประกายมากกว่าใครๆ
แม้จะเป็นคืนที่มองไม่เห็นดวงดาว แต่มันต้องมีแสงสว่างอยู่แน่นอน
เชื่อมั่นเข้าไว้... อธิษฐาน และไปสู่อนาคต
เพราะเราจะได้พบกับฟ้าฝืนนั้นไงล่ะ
แค่ความเศร้าที่เดินสวนกันไป ก็ทำให้ใจเจ็บปวดทั้งน้ำตา
พอพรุ่งนี้มาถึงแล้ว มันจะหายไปไหมนะ...?
เพื่อที่จะไปสู่เป้าหมายต่อไป จะต้องเป็นตัวเองที่เข้มแข็งกว่านี้
อาจจะต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง แต่แบบนั้นแหละดีแล้ว
ถ้ามัวเอาแต่มองดูน่ะ ไขว่คว้ามาไม่ได้หรอก
โอกาสมันมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น อย่าพลาดเด็ดขาดเลยนะ
ด้วยสายตาที่ซื่อตรงนั่น ไปทำให้ทั้งโลกส่องสว่างขึ้นมาเถอะ
เป็นครั้งแรกที่ได้รู้ ว่าแค่คนเดียวน่ะทำอะไรไม่ได้หรอกเนอะ
จนกว่าจะถึงปลายทางสู่ดวงเดือนบนฟากฟ้า
จะไม่ยอมหยุด... จะอธิษฐาน แล้วส่งมันไปให้ถึง
พุ่งทะลุผ่านหมู่เมฆนั่นไปเลย
ใช่แล้ว อย่าเพิ่งไปกลัวมัน
อย่าไปสับสน ขอแค่กระโดดออกไปสุดกำลัง ก็เพียงพอแล้วนะ☆
บอกฉันมาสิ ไม่ว่าเมื่อไร พูดคุยกับฉันมากกว่านี้อีก
ฉันเชื่อในตัวเธอนะ ข้ามผ่านค่ำคืนแสนเหงานั่นไปด้วยกัน
ขอแค่เพียงมีเธออยู่เคียงข้างกัน แค่นั้นก็พอแล้ว...
ความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมาด้วยความเร็วที่หยุดไม่อยู่
ไม่อยากจะยอมแพ้ อยากจะเปล่งประกายมากกว่าใครๆ
แม้จะเป็นคืนที่มองไม่เห็นดวงดาว แต่มันต้องมีแสงสว่างอยู่แน่นอน
เชื่อมั่นเข้าไว้... อธิษฐาน และไปสู่อนาคต
เพราะเราจะได้พบกับฟ้าฝืนนั้นไงล่ะ
เพราะเราจะได้พบกับฟ้าฝืนนั้นไงล่ะ...