วันนี้ก็ขอดื่มให้กับโลกที่งดงามใบนี้อีกครั้ง
เสียงหัวเราะเหล่านั้นที่ดังก้องไปทั่วเมือง
ของปลอมๆ แบบนั้นก็ทำได้แค่ทำเป็นมองไม่เห็นก็เท่านั้น
กลิ่นหอมๆ ที่ได้กลิ่นจนแทบจะเวียนหัว
มันทิ่มจึ๊กทะลุเข้ามาถึงในจมูก
ก็ไปปลุกสัญชาตญาณให้ตื่นขึ้น
วันนี้จะเป็นคราวของใครกันล่ะ?
บนโลกใบนี้น่ะ มีอะไรที่ทำได้บ้าง
สำหรับฉันแล้ว มีอะไรที่ทำได้บ้าง
ทำได้ก็แค่พยายามไม่ให้หยดน้ำตาไหลริน
จากดวงตาที่แสนดำทมึนนั่นก็เท่านั้นเอง
อนาคตที่ไม่รู้ว่ายึดติดและปรารถนากับมันมา
เพียงแค่อยากจะให้เธอยังคงยิ้มอยู่
บนโลกใบนี้ที่เต็มไปด้วยความผิดพลาดนี้
จะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บปวดอีกแล้ว
อยากจะเข้มแข็ง อยากจะแข็งแกร่งมากกว่านี้
เพื่อให้ฉันยังเป็นตัวของตัวเองได้
ก็เป็นอีกครั้งที่โลกที่แสนงดงามใบนี้ปลอดภัย
ข่าวร้ายที่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองนั่น
ก็ทำได้แค่แกล้งหลบตาทำเป็นไม่รู้ ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
ขบวนแห่ที่ดูแต่งตัวเคร่งขึม
เสียงฝีเท่าที่กำลังเร่งรีบไปยังจุดหมาย
ยังไม่หาย ไม่เลือนหาย รสชาติของมันยังฝังลึกอยู่
การใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์และชอบธรรม
การใช้ชีวิตโดยไม่ทำให้ใครคนอื่นต้องเสียใจ
การใช้ชีวิตอย่างตรงไปตรงมาไม่ล้ำเส้นใคร
แบบนั้นเรียกว่าการใช้ชีวิตที่ไม่ผิดพลาดใช่ไหม?
แล้วการใช้ชีวิตแบบที่เป็นอยู่นี่มันคือความถูกต้องหรือเปล่า
แล้วการใช้ชีวิตอยู่บนความหลอกลวงมันคือความถูกต้องหรือเปล่า
แบบไหนกันล่ะที่ฉันควรจะต้องเป็น
ตัวจริงของฉันมันคือใครกันแน่
ฉันก็ยังคงเฝ้าคอยอธิษฐานอยู่
บนโลกใบนี้ที่ไม่เคยให้คำตอบเลย
ก็แค่ไม่ว่าเมื่อไรก็อยากจะคอยหัวเราะ
ไปพร้อมกับเธอก็เท่านั้นเอง
ตอนนี้แหละที่ต้องรีบขยับแล้ว
จะกลืนกินตัวฉันเองที่แสนอ่อนแอ
เพียงแค่อยากจะให้เธอยังคงยิ้มอยู่
บนโลกใบนี้ที่เต็มไปด้วยความผิดพลาดนี้
จะไม่ทำให้ใครต้องร้องไห้อีกแล้ว
อยากจะเข้มแข็ง อยากจะแข็งแกร่งมากกว่านี้
เพื่อให้ฉันยังเป็นตัวของตัวเองได้
ก็แค่อยากจะปกป้องเธอเอาไว้ก็แค่นั้น
จึงได้วิ่ง วิ่งอยู่ วิ่งไปข้างหน้าแบบนี้
ก้าวข้ามตัวฉันอีกคนที่อยู่ในตัวฉัน