แชร์เนื้อหา

[แปลไทย] Tabun - YOASOBI

เพลงเก่าแปลใหม่YOASOBI เนื้อเพลง Lyrics Lilas Ikuta Ayase แปลไทย

[แปลไทย] Tabun - YOASOBI

YOASOBI · 12 พฤษภาคม 2025 · 2,899 views

Tabun (Probably)

Tabun (Probably)

YOASOBI

ชื่อเพลงたぶん · บางที

ศิลปินYOASOBI

อัลบั้มTabun

เนื้อร้องAyase

ทำนองAyase

เรียบเรียงAyase

▶

วิดีโอ

[แปลไทย] Tabun - YOASOBI

[แปลไทย] Tabun - YOASOBI

♬

เนื้อเพลง

16px

涙流すことすら無いまま

過ごした日々の痕一つも残さずに

さよならだ

一人で迎えた朝に

鳴り響く誰かの音

二人で過ごした部屋で

目を閉じたまま考えてた

悪いのは誰だ

分かんないよ

誰のせいでもない

たぶん

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならと共に終わるだけなんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

思わず零れた言葉は

違うな

一人で迎えた朝に

ふと想う誰かのこと

二人で過ごした日々の

当たり前がまだ残っている

悪いのは君だ

そうだっけ

悪いのは僕だ

たぶん

これも大衆的恋愛でしょ

それは最終的な答えだよ

僕らだんだんとズレていったの

それもただよくある聴き慣れたストーリーだ

あんなに輝いていた日々にすら

埃は積もっていくんだ

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならに続く道を歩くんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

いつもの様に

零れ落ちた

分かり合えないことなんてさ

幾らでもあるんだきっと

全てを許し合えるわけじゃないから

ただ、やさしさの日々を

辛い日々と感じてしまったのなら

戻れないから

僕らは何回だってきっと

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならと共に終わるだけなんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

思わず零れた言葉は

違うな

それでも何回だってきっと

そう何年だってきっと

始まりに戻ることが出来たなら

なんて、思ってしまうよ

「おかえり」

届かず零れた言葉に

笑った

少し冷えた朝だ

ญี่ปุ่น

โรมาจิ

ไทย

涙流すことすら無いまま

過ごした日々の痕一つも残さずに

さよならだ

一人で迎えた朝に

鳴り響く誰かの音

二人で過ごした部屋で

目を閉じたまま考えてた

悪いのは誰だ

分かんないよ

誰のせいでもない

たぶん

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならと共に終わるだけなんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

思わず零れた言葉は

違うな

一人で迎えた朝に

ふと想う誰かのこと

二人で過ごした日々の

当たり前がまだ残っている

悪いのは君だ

そうだっけ

悪いのは僕だ

たぶん

これも大衆的恋愛でしょ

それは最終的な答えだよ

僕らだんだんとズレていったの

それもただよくある聴き慣れたストーリーだ

あんなに輝いていた日々にすら

埃は積もっていくんだ

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならに続く道を歩くんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

いつもの様に

零れ落ちた

分かり合えないことなんてさ

幾らでもあるんだきっと

全てを許し合えるわけじゃないから

ただ、やさしさの日々を

辛い日々と感じてしまったのなら

戻れないから

僕らは何回だってきっと

僕らは何回だってきっと

そう何年だってきっと

さよならと共に終わるだけなんだ

仕方がないよきっと

「おかえり」

思わず零れた言葉は

違うな

それでも何回だってきっと

そう何年だってきっと

始まりに戻ることが出来たなら

なんて、思ってしまうよ

「おかえり」

届かず零れた言葉に

笑った

少し冷えた朝だ

namida nagasu koto sura nai mama

sugoshita hibi no ato hitotsu mo nokosazu ni

sayonara da

hitori de mukaeta asa ni

narihibiku dareka no oto

futari de sugoshita heya de

me wo tojita mama kangaeteta

warui no wa dare da

wakannai yo

dare no sei demo nai

tabun

bokura wa nan kai datte kitto

sou nan nen datte kitto

sayonara to tomo ni owaru dake nanda

shikata ga nai yo kitto

"okaeri"

omowazu koboreta kotoba wa

chigau na

hitori de mukaeta asa ni

futo omou dareka no koto

futari de sugoshita hibi no

atarimae ga mada nokotte iru

warui no wa kimi da

sou dakke

warui no wa boku da

tabun

kore mo taishuu teki ren'ai desho

sore wa saishuu teki na kotae da yo

bokura dandan to zurete itta no

sore mo tada yoku aru kiki nareta sutoorii da

anna ni kagayaiteita hibi ni sura

hokori wa tsumotte ikun da

bokura wa nan kai datte kitto

sou nan nen datte kitto

sayonara ni tsuzuku michi wo arukun da

shikata ga nai yo kitto

"okaeri"

itsumo no you ni

kobore ochita

wakariaenai koto nante sa

ikura de mo arun da kitto

subete wo yurushi aeru wake ja nai kara

tada, yasashisa no hibi wo

tsurai hibi to kanjite shimatta no nara

modorenai kara

bokura wa nan kai datte kitto

bokura wa nan kai datte kitto

sou nan nen datte kitto

sayonara to tomo ni owaru dake nan da

shikata ga nai yo kitto

"okaeri"

omowazu koboreta kotoba wa

chigau na

soredemo nan kai datte kitto

sou nan nen datte kitto

hajimari ni modoru koto ga dekita nara

nante, omotte shimau yo

"okaeri"

todokazu koboreta kotoba ni

waratta

sukoshi hieta asa da

ทั้งที่หยดน้ำตาไม่ไหลรินเลยแม้แต่นิดเดียว

วันเวลาที่ผ่านเลยไปกลับไม่เหลือสิ่งใดทิ้งไว้เลย

ถึงคราวต้องบอกลา

ยามเช้าที่ตื่นมาพบเพียงลำพัง

กลับมีเสียงของใครสักคนดังก้องมา

ในห้องที่เราสองเคยได้ใช้เวลาร่วมกันนี้

ฉันยังคงหลับตาเฝ้าคอยคิดอยู่ตลอด

ว่าคนที่ผิดคือใครกันแน่

ไม่เข้าใจสักที

อาจจะไม่ใช่ความผิดของใครเลย

บางที

พวกเราน่ะ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ครั้ง

ใช่ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปี

ก็ต้องจบลงอยู่ตรงที่คำว่าลาก่อนเท่านั้นแน่นอนเลย

ก็มันช่วยไม่ได้ไง จริงๆ

“ยินดีต้อนรับกลับนะ”

ถ้อยคำที่พรั่งพรูออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจนั่น

ผิดแปลกไปหมด

ยามเช้าที่ตื่นมาพบเพียงลำพัง

อยู่ๆ ก็นึกถึงใครสักคนขึ้นมา

วันเวลาที่เคยใช้มันร่วมกันสองคนนั้น

มันยังคงหลงเหลืออยู่ชัดเจนเลย

คนที่ผิดคือเธอนั่นแหละ

ใช่ไหมนะ

คนที่ผิดก็คือฉันนี่แหละ

บางที

นี่ก็เป็นความรักแบบคนทั่วไปใช่ไหมล่ะ

นั่นแหละก็คือคำตอบสุดท้ายของมัน

พวกเราก็จะเริ่มค่อยๆ ถอยห่างกันไปเรื่อยๆ

ซึ่งนั่นเองก็เป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ได้ยินผ่านหูมาบ่อยๆ เลยล่ะ

แม้จะเป็นวันเวลาที่เคยสดใสถึงเพียงนั้น

ก็กลับกลายเป็นเพียงฝุ่นไปแล้ว

พวกเราน่ะ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ครั้ง

ใช่ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปี

ก็ยังคงเดินอยู่บนเส้นทางสู่คำว่าลาก่อนแน่นอนเลย

ก็มันช่วยไม่ได้ไง จริงๆ

“ยินดีต้อนรับกลับนะ”

ที่เหมือนกับทุกๆ ที

มันหลั่งไหลมาไม่หยุด

เรื่องที่เราสองไม่มีวันจะเข้าใจมันได้น่ะ

มันมีอยู่มากมายเต็มไปหมดเลยล่ะ

ก็เพราะไม่มีทางที่เราจะยอมไปหมดทุกเรื่องอยู่แล้ว

เพียงแค่ วันเวลาที่แสนอ่อนโยนเหล่านั้น

ถ้ารู้สึกราวกับว่ามันคือเวลาที่แสนเจ็บปวดขึ้นมา

ก็ย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว

พวกเราน่ะ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ครั้ง

พวกเราน่ะ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ครั้ง

ใช่ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปี

ก็ต้องจบลงอยู่ตรงที่คำว่าลาก่อนเท่านั้นแน่นอนเลย

ก็มันช่วยไม่ได้ไง จริงๆ

“ยินดีต้อนรับกลับนะ”

ถ้อยคำที่พรั่งพรูออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจนั่น

ผิดแปลกไปหมด

ถึงอย่างนั้น ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ครั้ง

ใช่ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปี

ถ้าหากว่าสามารถย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นได้แล้วล่ะก็

เรื่องแบบนั้น ก็อดคิดแบบนั้นไม่ได้

“ยินดีต้อนรับกลับนะ”

คำพูดที่ไม่อาจจะส่งมันไปถึงได้แล้วนั่น

ก็ยิ้มให้มันไปซะแล้ว

เป็นยามเช้าที่แอบหนาวสักนิดนึง

→

ดูเพิ่มเติม