ราวกับกำลังจมหาย ราวกับกำลังละลายหายไป
ในคำคื่นที่ท้องฟ้าของเพียงเราสองกำลังเปิดกว้าง
แค่คำว่า "ลาก่อน" เพียงเท่านั้น
คำนั้นคำเดียวก็เข้าใจหมดทุกอย่างแล้ว
ภาพตะวันที่กำลังลับขอบฟ้ากับภาพตัวเธอ
มันก็ซ้อนทับกันอยู่ที่หลังรั้วตรงนั้น
เธอก็พรากเอาหัวใจทั้งหมดของฉันไป
ก็ตัวเธอในตอนนั้นที่ดูบรรยากาศจางๆ
กำลังทำตาเหงาๆ เศร้าสร้อยอยู่นี่นา
บนโลกที่เสียงติ๊กต่อกติ๊กต่อกดังขึ้น
ตั้งมากมายนับครั้งไม่ถ้วนนี้
แม้จะมีคำพูดที่ไร้หัวใจ เสียงที่ดังจนน่ารำคาญ
จนน้ำตาต้องไหลรินออกมาก็ตาม
แต่ความสุขสุดแสนธรรมดานั่น ถ้าเป็นเราสองจะต้องหามันพบแน่
แด่เธอผู้ที่ไม่อาจจะหัวเราะในวันที่แสนวุ่นวาย
ก่อนที่วันพรุ่งนี้ที่แสนสดใสที่เธอวาดฝันไว้
มันจะต้องจมดิ่งอยู่ในค่ำคืนที่ยามเช้าไม่เคยมาถึง
จับมือของฉันเอาไว้สิ นี่ไง
ทั้งวันเวลาที่อยากจะลืมเลือนและเก็บซ่อนมันไว้เองก็
ความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้จะละลายมันให้เอง
จะไม่หวาดกลัวอีกแล้ว จนกว่าจะถึงวันที่ดวงอาทิตย์สาดส่อง
ไม่เห็นใครอื่นเลยนอกจากเธอ
เกลียดท่าทางการจ้องมองอะไรของเธอเหลือเกิน
จ้องมองราวกับกำลังหลงไหล กำลังหลงรัก
เกลียดใบหน้านั่นเหลือเกิน
สิ่งที่อยากจะเชื่อแต่ก็เชื่อไม่ได้สักที
ที่ไม่ว่าจะทำยังไงกับมันก็ตามแต่
ไม่ว่าจะต่อจากนี้ หรือจะอีกครั้งก็ตาม
ทุกครั้งที่เป็นแบบนั้น ก็ได้แต่โกรธและร้องไห้
แต่ถึงจะอย่างนั้น ในวันใดสักวัน พวกเราจะต้อง
เข้าใจกันได้แน่ เชื่อมั่นแบบนั้น
ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยกับมันมากพอแล้ว
เธอที่สลัดมือฉันที่ยื่นออกไปอย่างสิ้นหวัง
ไม่เอาแล้ว เหนื่อยมากพอแล้วน่ะ
ที่จริงฉันเองก็อยากจะพูดแบบนั้นเหมือนกัน
อา นั่นไง เสียงติ๊กต่อกติ๊กต่อกดังขึ้นอีกแล้ว
บนโลกใบนี้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแล้ว
คำพูดที่เตรียมไว้มากมายเพื่อเธอ จะเท่าไหร่ก็ส่งไปไม่ถึง
"อยากจะจบมันลง" คำพูดนั่นน่ะ
ช่วงแว่บเดียวที่ถูกคำพูดนั่นหลอก
เธอก็ได้หัวเราะเป็นครั้งแรก
ภาพเธอผู้ที่ไม่อาจจะหัวเราะในวันที่แสนวุ่นวายได้อีกแล้ว
ที่กำลังสะท้อนอยู่ในแววตานี้ช่างดูงดงาม
น้ำตาที่หลั่งไหลในค่ำคืนที่ยามเช้าไม่เคยมาถึง
รอยยิ้มของเธอจะทำให้มันละลายไปเอง
ฉันที่ร้องไห้ไปกับวันเวลาที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ก็มีเธอเข้ามาชักชวนไปยังจุดจบอย่างอ่อนโอน
ราวกับกำลังจมหาย ราวกับกำลังละลายหายไป
หมอกหนาที่เคยปกคลุมก็จางหายไป
ในวันเวลาที่อยากจะลืมเลือนและเก็บซ่อนมันไว้
ฉันก็ได้จับมือนั้นของเธอที่ยื่นมาให้ไว้
สายลมที่แสนเย็นช่ำราวกับแหวกว่ายบนฟ้า ตอนนี้ กำลังพัดผ่านไป
มือที่จับกันอยู่อย่าปล่อยมันไปเลยนะ
เราสองคนตอนนี้กำลังมุ่งไปสู่ค่ำคืน