หนีออกมาสิ จากวันเวลาที่เหมือนกับทุกที
ไปสู่การผจญภัยสุดแสนเปิดหูเปิดตา
ใช้โลกใบนี้ที่กำลังหมุนเป็นเหมือนจุดสังเกต
เอาล่ะ ตอนนี้ไปพบมันด้วยกันเถอะ
กับวันหนึ่งวันที่สุดแสนพิเศษ
ท่ามกลางฤดูใหม่ที่ใบไม้สีเขียวผลิบาน
แสงสีน้ำเงินที่ฉันหามันเองจนพบนั่น
มันก็คือเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่รู้จักไม่สนิท จำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
เป็นชีวิตที่ไม่คาดฝันจริงๆ
ตรงข้ามกับที่คาดฝันเอาไว้แบบสุดๆ
วันเวลาที่ผ่านไปแบบเรียบง่ายนี้
แต่ว่าในที่สุดก็ได้พบกันสักทีนะ
จุดที่จินตนาการและความจริงมาบรรจบกัน
เก็บซ่อนไว้ไม่อยู่แล้วความตื่นเต้นนี้
วันหนึ่งวันที่ไม่อาจจะลืมเลือนได้
วันนี้ที่เฝ้าฝันเฝ้าคอย ก็คือวันแสนพิเศษ
ที่มันจะผิดแปลกไปจากทุกๆ วัน
เห็นไหม ถ้าลองกดชัตเตอร์แล้วเก็บภาพมันเอาไว้
ก็จะมีแต่รอยยิ้มอยู่เต็มไปหมดเลย
เคยมีใครสักคนบอกไว้ ไม่ว่าจะรถไฟเหาะที่เคยโดดขึ้นไป
หรือจะที่คาดผมที่เข้าคู่กันนั่น
มันจะเอ่อล้นกลายเป็นช่วงเวลาที่ไม่มีอะไรมาแทนได้
แม้แต่เวลาที่ต้องรอคอยก็กลายเป็นสิ่งล้ำค่าได้
แต่มันกลับแปลกเสียเหลือเกิน
ก็เวลามันช่างผ่านไปเร็วจนไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด
เมืองหลังตะวันลับฟ้ากำลังถูกประดับตกแต่ง
ไปด้วยขบวนพาเหรดแห่งแสงสว่าง
หัวใจถูกดึงดูดให้ต้องจับจ้องมองดู
ช่างดีจริงๆ ที่ฉันได้มาที่นี่ร่วมกันกับเธอ
วันนี้ที่เฝ้าฝันเฝ้าคอย ก็คือวันแสนพิเศษ
กระโดดออกจากคำว่าทุกทีนั่นเถอะ
เห็นไหม ความทรงจำเหล่านั้นที่แม้จะกดชัตเตอร์
ก็ถ่ายมันไว้ไม่ได้ มันกำลังรอเราอยู่เสมอนะ
จะฤดูใบไม้ผลิ จะฤดูร้อน จะฤดูใบไม้ร่วง หรือฤดูหนาว
รอยยิ้มมากมายที่ได้มาพบในที่แห่งนี้
มันจะเริ่มพองโตมากขึ้นไปอีกเรื่อยๆ
เอาล่ะ คราวหน้าเราจะได้พบกันอีกเมื่อไรนะ
หนีออกมาสิ จากวันเวลาที่ชัดเจนอยู่แบบเดิม
ไปสู่เวทีแห่งการผจญภัยอันไร้ขีดจำกัด
ใช้โลกใบนี้ที่กำลังหมุนเป็นเหมือนจุดสังเกต